Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Szczytnie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 października 2018 r.

Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	SSR Sylwia Staniszewska
Protokolant:	starszy sekretarz sądowy Dorota Cichorz-Dąbrowska

po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. w Szczytnie na rozprawie

sprawy z powództwa T. S.

przeciwko (...) S.A. V. (...) w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) S.A. V. (...) w W. na rzecz powoda T. S. kwotę 5.800 zł (pięć tysięcy osiemset zł) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 14.08.2016r. do dnia zapłaty,

II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie,

III.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.717 zł tytułem zwrotu kosztów procesu,

IV.  nakazuje ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sąd Rejonowy w Szczytnie kwotę 852,60 zł tytułem kosztów sądowych.

IC 190/18

UZASADNIENIE

Powód T. S. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) Towarzystwo (...) S.A. V. (...) w W. kwoty 2.600 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 2.000 zł od dnia 14.08.2016 r. do dnia zapłaty od kwoty 600 zł dnia 16.10.2017 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu.

Roszczenie swoje uzasadnił tym, że w dniu 14.07.2016 r. doszło do kolizji drogowej, w skutek której uszkodzony został pojazd powoda marki S. (...) nr rej. (...), który miał wykupioną u pozwanego polisę AC. W wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego pozwany przyznał powodowi odszkodowanie za szkodę całkowitą w pojeździe w kwocie 5.200 zł, ustalając wartość pojazdu w stanie sprzed szkody na kwotę 12.600 zł, a wartość pojazdu w stanie uszkodzonym na kwotę 7.400 zł. Powód nie zgodził się z ustaloną przez ubezpieczyciela wysokością odszkodowania. Zlecił sporządzenie prywatnej opinii technicznej, z której wynika, że wartość pojazdu w stanie sprzed szkody wynosi 13.700 zł, a wartość pojazdu w stanie uszkodzonym wynosi 2.900 zł. Należne zatem powodowi odszkodowanie wynosi 10.800 zł. Uwzględniając wypłaconą przez ubezpieczyciela kwotę należy się dopłata w wysokości 5.600 zł.

Powód dochodzi jedynie części dodatkowego odszkodowania w wysokości 2.000 zł oraz kosztów prywatnej opinii w wysokości 600 zł.

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i orzeczenie o kosztach procesu. W uzasadnieniu swego stanowiska podniósł, że zawarł z powodem umowę ubezpieczenia komunikacyjnego obejmującą ubezpieczenie auto – casco. Przedmiotem umowy był pojazd S. (...) o nr rej. (...). Integralną część przedmiotowej umowy stanowią OWU. Pozwany nie kwestionuje swojej odpowiedzialności za szkodę w pojeździe będącej wynikiem zdarzenia z dnia 14.07.2016 r. Pozwany ustalił i wypłacił powodowi kwotę odszkodowania zgodnie z OWU. Wypłacona w toku postepowania likwidacyjnego kwotę tytułem odszkodowania odpowiada rozmiarowi doznanej szkody. Odnośnie żądania zapłaty za sporządzenie opinii prywatnej, to wskazał powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z dnia 18.05.2004 r. III CZP 24/2004, że ocena czy koszty ekspertyzy powypadkowej mieszczą się w ramach odszkodowania musi być dokonana z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy, a w szczególności wymaga ustalenia czy zachodzi normalny związek przyczynowy między tym wydatkiem a wypadkiem oraz czy poniesienie tych kosztów było obiektywnie uzasadnione i konieczne. Ponadto powód nie wykazał przysługującego mu roszczenia. Przedłożył jedynie fakturę VAT, stanowiącą dokument prywatny, będący zobowiązaniem do zapłaty, a nie udokumentowaniem faktycznie poniesionej przez poszkodowanego straty.

Pismem z dnia 18.06.2018 r. powód rozszerzył powództwo wnosząc o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz dodatkowo kwoty 3.800 zł tytułem odszkodowania z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 14.08.2016 r.

Pozwany wniósł o oddalenie tego żądania.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Powód jest właścicielem pojazdu marki S. (...) nr rej. (...). W dniu 14.07.2016 r. doszło do kolizji drogowej, w skutek której uszkodzony został pojazd powoda. Powód miał zawartą z pozwanym umowę ubezpieczenia komunikacyjnego obejmującą ubezpieczenie auto – casco. Przedmiotem tej umowy był pojazd S. (...) o nr rej. (...). Integralną część przedmiotowej umowy stanowią OWU Pakiet (...).

Powód zgłosił pozwanemu szkodę. Pozwany początkowo odmówił wypłaty odszkodowania. Następnie pismem z dnia 19.09.2017 r. poinformował powoda, że podjął decyzje o przyznaniu odszkodowania w wysokości 5.200 zł. Wskazał, że ponieważ koszt naprawy pojazdu przekracza 70 % jego wartości rynkowej w dniu zajścia wypadku, w pojeździ wystąpiła szkoda całkowita. W związku z tym zgodnie z(...) OWU Pakiet (...), pozwany ustala wartości odszkodowania w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu w dniu zajścia wypadku pomniejszonej o wartość rynkową pozostałości, tj. wartość pojazdu po wypadku. Wartość rynkową pojazdu wyceniono na kwotę 12.600 zł, wartość pozostałości na kwotę 7.400 zł. Kwota odszkodowania wynosi 5.200 zł. (dowód: akta szkody k. 51)

Powód nie zgodził się z ustaloną przez pozwanego kwotą odszkodowania, zlecili sporządzenie prywatnej ekspertyzy powypadkowe. Według tej ekspertyzy z dnia 7.09.2019 r., wartość rynkowa pojazdu wynosi na kwotę 13.700 zł, wartość pojazdu w stanie uszkodzonym wynosi 2.900 zł. Koszt sporządzenia ekspertyzy wyniósł 600 zł. (dowód: kalkulacja, rachunek k. 15-25)

Pismem z dnia 7.09.2017 r.. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 10.800 zł tytułem odszkodowania i kwoty 600 zł tytułem kosztów ekspertyzy szkody, w terminie 30 dni.(dowód: pismo k. 25-26)

Koszt naprawy uszkodzeń powstałych w samochodzie powoda marki S. (...) nr rej. (...) w wyniku kolizji która miała miejsce w dniu 14.07.2016 r. wynosi 21.214,41 zł, wartość rynkowa pojazdu sprzed szkody wynosi 14.000 zł, wartość pojazdu w stanie uszkodzonym wynosi 3000 zł. Koszt naprawy pojazdu został ustalony w systemie A., a wartość rynkową pojazdu w stanie nieuszkodzonym i uszkodzonym na rynku polskim ustalono na podstawie notowań rynkowych z programu (...) ekspert z bazy VII 2016 (dowód: opinia pisemna biegłego M. P. k. 64-90)

Zgodnie z (...) Pakiet (...) odszkodowanie stanowi kwotę obliczoną zgodnie z postanowieniami § 25-28 z uwzględnieniem udziałów własnych, o których mowa w §17 ust.1 pkt.2 i ust.2 pkt.1, chyba że zostały zniesione w umowie ubezpieczenia. Odszykowanie nie może być wyższe od sumy ubezpieczenia. (§ 24) Zgodnie z § 27 OWU ubezpieczyciel ustala szkodę całkowitą w ten sposób, że wartość pojazdu w dniu zajścia wypadku porównuje do kosztów naprawy pojazdu ustalonych w systemie A. lub E., przy zastosowaniu norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu, stawki roboczogodziny ustalonej w oparciu o średnie ceny usług stosowane przez autoryzowane warsztaty działające na terenie miejsca zamieszkania ubezpieczonego, ceny części zamiennych ustalonych zgodnie z § 26 ust.2 pkt.2, ceny materiałów lakierniczych i normaliów określone zgodnie z systemem A. lub E.. Po ustaleniu, że zachodzi szkoda całkowita ubezpieczyciel ustala wysokość odszkodowania w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu w dacie zajścia wypadku pomniejszoną o wartość rynkową pozostałości pojazdu. (dowód: OWU k. 7-12)

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego roszczenie powoda zasługuje na uwzględnienie w znacznej części.

Bezspornym jest, że powód miał zawartą z pozwanym umowę ubezpieczenia komunikacyjnego obejmującą ubezpieczenie auto – casco. Przedmiotem tej umowy był pojazd S. (...) o nr rej. (...). Integralną część przedmiotowej umowy stanowią (...) (...).

Pozwany nie kwestionował swojej odpowiedzialności za szkodę powstałą w samochodzie marki S. (...) nr rej. (...) w wyniku kolizji która miała miejsce w dniu 14.07.2016 r. Z akt szkody wynika, że przyznał powodowi odszkodowanie w wysokości 5.200 zł, wskazując, że ponieważ koszt naprawy pojazdu przekracza 70 % jego wartości rynkowej w dniu zajścia wypadku, w pojeździ wystąpiła szkoda całkowita. Wynika z nich również, że pozwany przyjął wartość rynkową pojazdu na kwotę 12.600 zł, wartość pozostałości na kwotę 7.400 zł, a zatem należne odszkodowanie wynosi 5.200 zł.

Jak wynika z OWU złożonych przez powoda, to zgodnie z § 27 ubezpieczyciel ustala szkodę całkowitą w ten sposób, że wartość pojazdu w dniu zajścia wypadku porównuje do kosztów naprawy pojazdu ustalonych w systemie A. lub E., przy zastosowaniu norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu, stawki roboczogodziny ustalonej w oparciu o średnie ceny usług stosowane przez autoryzowane warsztaty działające na terenie miejsca zamieszkania ubezpieczonego, ceny części zamiennych ustalonych zgodnie z § 26 ust.2 pkt.2, ceny materiałów lakierniczych i normaliów określone zgodnie z systemem A. lub E.. Po ustaleniu, że zachodzi szkoda całkowita ubezpieczyciel ustala wysokość odszkodowania w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu w dacie zajścia wypadku pomniejszoną o wartość rynkową pozostałości pojazdu.

Powód kwestionował wartość rynkową pojazdu na datę zajścia szkody i wartość pozostałości przyjętą przez ubezpieczyciela.

Z pisemnej opinii biegłego M. P. wynika, że koszt naprawy uszkodzeń powstałych w samochodzie powoda marki S. (...) nr rej. (...) w wyniku kolizji która miała miejsce w dniu 14.07.2016 r. wynosi 21.214,41 zł, wartość rynkowa pojazdu sprzed szkody wynosi 14.000 zł, wartość pojazdu w stanie uszkodzonym wynosi 3000 zł. Biegł w opinii wskazał, że koszt naprawy pojazdu został ustalony w systemie A., a wartość rynkową pojazdu w stanie nieuszkodzonym i uszkodzonym na rynku polskim ustalono na podstawie notowań rynkowych z programu (...) ekspert z bazy VII 2016.

Sąd podzielił opinię biegłego, gdyż stanowią one przekonujący i miarodajny dowód w sprawie. Biegły w sposób przekonywujący wyjaśnił w jaki sposób doszedł do prezentowanych przez siebie wniosków. Opinia ta odzwierciedla staranność i wnikliwość w badaniu zleconego zagadnienia.

Mając na uwadze, że powyższe należne powodowi odszkodowanie wynosi 11.000 zł. Pomniejszając tą kwotę o wypłaconą przez pozwanego kwotę odszkodowania, należy się powodowi dodatkowo odszkodowanie w kwocie 5.800 zł.

Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia na rzecz powoda kosztów związanych ze sporządzeniem ekspertyzy prywatnej. Kosztów tych w niniejszej sprawie nie można uznać za pozostających w normalny związku przyczynowy między tym wydatkiem a wypadkiem oraz, że poniesienie tych kosztów było obiektywnie uzasadnione i konieczne. Sporządzenie ekspertyzy prywatnej nie przyczyniło się do określenia żądania dochodzonego od pozwanego w pozwie.

W tym stanie rzeczy na mocy art.805, art.817 k.c., art.361 k.c. art.359 k.c. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na mocy art.100 k.p.c. Powód w niewielkiej części uległ swojemu żądaniu, a zatem sąd wyłożył na pozwanego obowiązek zwrotu powodowi całości wyłożonych przez niego kosztów procesu, na które składają się opłata od pozwu, koszty pełnomocnictwa 900 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, koszty opinii biegłego w kwocie 700 zł. Jak podstawę ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika powoda sąd przyjął wartość przedmiotu sprawy wskazaną w pozwie, gdyż zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. z poźn. zm. w sprawie opłat cz czynności adwokackie, w razie zmiany w toku postepowania wartości stanowiącej podstawę obliczenia opłaty, bierze się pod uwagę wartość zmienioną, poczynając od następnej instancji.

Z tych samych względów sąd nakazał ściągnąć od pozwanego koszty sądowe, na mocy art. 113 u.k.s.c.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)