Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Szczytnie

UZASADNIENIE

Powód (...) S.A. w B. wniósł o zasądzenia od pozwanej Z. P. kwoty 4849,75 zł z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 25.03.2018 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że poprzez podisanie (...)pozwana zobowiązała się do zpłaty w dniu 24.03.2018 r. kwoty wskazanej na wekslu w wysokości 4.849,75 zł. W dniu 22.02.2018 r. powód wezwał pozwaną do wykupu weksla, jednak do dnia dzisiejszego pozwana nie dokonała żadnej zapłaty.

Pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się na termin rozprawy, nie ustosunkowała się do żądań pozwu.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 11 październiak 2016 r. pozwana podpisała weksel zobowiązując się do zapłaty na rzecz powoda kwoty 4.849,75 zł w dniu 24.03.2018 r. Powód pismem z dnia 22.02.2018 r. wypowiedział pozwanej umowę pożyczki i wezwał ją do wykupu weksla w termnie 30 dni. Poinformował, że kwota zadłużenia wynosi 4.849,75 zł. (dowód: dokumenty k.5, 16)

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z normą art. 339 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Przewidziane w art. 339 § 2 k.p.c. domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie strony faktycznej wyroku i nie obowiązuje w zakresie prawa materialnego. Domniemanie to zastępuje jedynie postępowanie dowodowe i to tylko wówczas gdy twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwość. Wobec tego, że działanie z art. 339 § 2 k.p.c. nie rozciąga się na dziedzinę prawa materialnego, obowiązkiem sądu rozpoznającego sprawę w warunkach zaoczności jest rozważenie, czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania. (por. Wyrok SN z dnia 31.03.1999 r. (...) 176/97)

Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dokumenty przedłożone przez stronę powodową. W świetle przedstawionych przez powoda dowodów jego roszczenie zasługuje na uwzględnienie jedynie częściowo, co do kwoty należności głównej. Z przedłożonych przez powoda dowodów wynika bowiem, że w dniu 11 październiak 2016 r. pozwana podpisała weksel zobowiązując się do zapłaty na rzecz powoda kwoty 4.849,75 zł w dniu 24.03.2018 r., powód pismem z dnia 22.02.2018 r. wypowiedział pozwanej umowę pożyczki i wezwał ją do wykupu weksla w termnie 30 dni, informując że kwota zadłużenia wynosi 4.849,75 zł.

Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie żądanie powoda zasądzenia odsetek umownych od kwoty należności głównej.

Zgodnie z art. 359 § 1 k.c. odsetki od sumy pienieżnej należą się tylko wtedy gdy to wynika z czynności prawnej albo ustawy, z orzeczenia sadowego lub decyzji innego właściwego organu.

Powód nie przedstawił żadnego dowodu że należą się mu odsetki umowne od kwoty należności gówmej, żadnego dowodu daty od której zgłasza żadanie zasądzenia tych odsetek.

Stosownie do art. 232 k.p.c. to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, że obowiązek wskazania dowodów obciąża przede wszystkim strony. Powyższy przepis wyrażą zasadę kontradyktoryjności postępowania sądowego, z którą wiąże się przerzucenie na strony procesowe odpowiedzialności za wynik procesu cywilnego. W procesie ciężar dowodu stanowi wymaganie dostarczenia sądowi dowodów potwierdzających przytoczone fakty. To strona ma obowiązek wyraźnego powołania konkretnego środka dowodowego.

W ocenie Sądu, w sytuacji gdy powód żąda zasądzenia odsetek umownych, zasądzenie odsetek ustawowych byłoby wyjściem ponad żadanie pozwu.

Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 38, 48 prawa wekslowego orzeczono jak w sentencji.

Ponieważ żądanie powoda zostało uwzględnione w znacznej części, śad wylozyl na pozwana obowiązek zwrotu powodowi całości wyłożonych przez niego kosztów procesu, na mocy art. 100 k.p.c.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

(...)