Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Szczytnie

UZASADNIENIE

Powód Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. K. na swoją rzecz kwoty 954,75 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 16 czerwca 2019 r. do dnia zapłaty. Nadto, wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż w dniu 24 lutego 2019 r., pozwany kierując samochodem osobowym marki O. o nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu pojazdowi marki M. o nr rej. (...) w wyniku czego doszło do zderzenia, a następnie zbiegł z miejsca zdarzenia. Pojazd kierowany przez pozwanego w chwili zdarzenia był objęty ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w powodowym towarzystwie ubezpieczeń. W związku z powyższym poszkodowany właściciel pojazdu marki M. zgłosił szkodę powodowi w celu wszczęcia postępowania likwidacyjnego, po przeprowadzeniu którego powód wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie w kwocie 954,75 zł. Następnie powód wezwał pozwanego do zwrotu wypłaconego odszkodowania, wskazując jako podstawę swojego roszczenia art. 43 ust. 4 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.

W dniu 6 sierpnia 2019 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie wydał w sprawie I Nc 442/19 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

W ustawowym terminie pozwany M. K. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany wskazał, iż nie poczuwał się do obowiązku zwrotu powodowi wypłaconego odszkodowania. Powodowe towarzystwo ubezpieczeniowe nie znalazło jednak podstaw do odstąpienia od dochodzenia przedmiotowej należności. Wobec tego pozwany w dalszej części swojego stanowiska wskazał, iż spłacił całość wymaganego roszczenia przed wszczęciem postępowania w przedmiotowej sprawie.

Sąd Rejonowy, ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 24 lutego 2019 r. w S. na stacji benzynowej przy ul. (...) pozwany kierując samochodem marki O. o nr rej. (...) nie zachował ostrożności podczas rozpoczynania jazdy, w wyniku czego zajechał drogę pojazdowi marki M. o nr rej. (...), który wykonywał manewr omijania pojazdu pozwanego doprowadzając do zderzenia się obu pojazdów. Następnie pozwany odjechał z miejsca zdarzenia. Sprawca szkody był ubezpieczony w towarzystwie (...) S.A. z siedzibą w W..

(dowód: notatka urzędowa k.18, potwierdzenie okoliczności przez uczestnika zdarzenia k.19 – 20)

Po rozpatrzeniu roszczeń zgłoszonych przez poszkodowanego właściciela pojazdu marki M. o nr rej. (...), powód – decyzją z dnia 23 kwietnia 2019 r. – przyznał i wypłacił na jego rzecz odszkodowanie w kwocie 954,75 zł. (dowód: decyzja (...) S.A. z dnia 23.04.2019 r. wraz z kalkulacją naprawy z dnia 09.04.2019 r., potwierdzenie przelewu k. 13 – 17)

Pismem z dnia 16 maja 2019 r. strona powodowa wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 954,75 zł tytułem zwrotu wypłaconego odszkodowania w terminie do 15 czerwca 2019 r. Wezwanie do zapłaty zostało doręczone pozwanemu w dniu 21 maja 2016 r.

(dowód: wezwanie do zapłaty k.21, potwierdzenie odbioru k. 23)

Pozwany w dniu 05 lipca 2019 r. uiścił należność w kwocie 954,75 zł na rachunek bankowy powoda.

(dowód: potwierdzenie przelewu k. 33)

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił w oparciu o przedłożone przez strony dokumenty, których autentyczność i treść nie była kwestionowana.

Powód wywodził swe żądanie na podstawie art. 43 pkt 4 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym, Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 20160) zakładowi ubezpieczeń oraz Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu, w przypadkach określonych w art. 98 ust. 2 pkt 1, przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący zbiegł z miejsca zdarzenia. Zgodnie bowiem z tym przepisem, jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania. Ubezpieczyciel, który zaspokoił roszczenie ubezpieczeniowe, jest natomiast uprawniony do dochodzenia w drodze regresu zwrotu wypłaconego odszkodowania od osoby ponoszącej odpowiedzialność cywilną.

W tym miejscu wskazać należy, iż pozwany spełnił roszczenie główne objęte żądaniem pozwu w dniu 5 lipca 2019 roku wpłacając na rachunek strony powodowej należną kwotę, a więc przed wytoczeniem powództwa w przedmiotowej sprawie, co miało miejsce w dniu 24 lipca 2019 roku.

Zatem zgodnie z treścią przepisu art. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie (§ 2). W konsekwencji Sąd uwzględnił powództwo jedynie w zakresie w którym obejmowało roszczenie o odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 16 czerwca 2019 r. do dnia zapłaty należności przez pozwanego tj. do 5 lipca 2019 r., ponieważ pozwany pozostawał w opóźnieniu, jeśli chodzi o spełnienie świadczenia dochodzonego w niniejszym postępowaniu.

W tym stanie, na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.

Wobec przegrania sprawy przez powoda niemal w całości Sąd na podstawie 100 k.p.c. oddalił w punkcie III wyroku jego żądanie zasądzenia od pozwanego kosztów procesu.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)