Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Szczytnie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 sierpnia 2018 roku

Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SR Andrzej Janowski

Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Strzelec

przy udziale Prok. Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Anny Szelugi – Skłodowskiej

po rozpoznaniu na posiedzeniu dnia 30 sierpnia 2018 roku sprawy:

P. P., syna H. i B. z d. U., urodzonego (...) w S.

oskarżonego o to, że:

w dniu 21 stycznia 2018 roku na ul. (...) w Ś., woj. (...)- (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy –ki S. (...) o nr rej. (...), pomimo orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Szczytnie zakazu prowadzenia w ruchu lądowym pojazdów mechanicznych oznaczonych kategorią B na okres trzech lat w sprawie o sygn. II K 525/15 oraz nie zastosował się do decyzji administracyjnej nr (...)wydanej przez Starostę (...) 12 lutego 2016 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B,

tj. o czyn z art. 244 k.k. w zb. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k.

I.  oskarżonego P. P. uznaje za winnego zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa z art. 244 k.k. w zb. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, zaś na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II.  na podstawie art. 69 §1, §2 k.k. i art. 70 §1 k.k. wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby;

III.  na podstawie art. 42 §1a pkt 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia w ruchu lądowym wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat;

IV.  na podstawie art. 71 §1 k.k. i art. 33 §1 i §3 k.k. orzeka wobec oskarżonego grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

V.  na podstawie art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zmian.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 440 (czterysta czterdzieści) złotych, zaś na podstawie art. 627 k.p.k. obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie.

UZASADNIENIE

Sąd uznał oskarżonego P. P. za winnego tego, że w dniu 21 stycznia 2018 roku na ul. (...) w Ś., woj. (...)- (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy –ki S. (...) o nr rej. (...), pomimo orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Szczytnie zakazu prowadzenia w ruchu lądowym pojazdów mechanicznych oznaczonych kategorią B na okres trzech lat w sprawie o sygn. II K 525/15 oraz nie zastosował się do decyzji administracyjnej nr (...)wydanej przez Starostę (...) 12 lutego 2016 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B, tj. za winnego przestępstwa z art. 244 k.k. w zb. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k.

Sąd mając na uwadze, że P. P. przyznał się do zarzucanego mu czynu, a w świetle jego wyjaśnień okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, a jego postawa wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte, uwzględnił wniosek Prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego, złożony w oparciu o art. 335 k.p.k., i na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby.

W ocenie Sądu istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna, pozwalająca na przyjęcie, iż pomimo niewykonania wymierzonej kary, oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa.

Zgodnie z art. 42 § 1a pkt 2 k.k. Sąd zobligowany był orzec wobec P. P. jako sprawcy przestępstwa z art. 244 k.k., zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, który orzeczono na okres 2 lat. Sąd omyłkowo wskazał, iż zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych odnosi się do ruchu lądowego, podczas gdy z samej istoty tego zakazu wynika, że odnosi się on do pojazdów mechanicznych wszelkiego rodzaju tj. przeznaczonych do prowadzenia zarówno w ruchu lądowym jak i w ruchu wodnym lub powietrznym.

Aby znieść u oskarżonego poczucie bezkarności warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności, a także wzmocnić wychowawcze oddziaływanie kary, Sąd w oparciu o art. 71 §1 k.k. orzekł wobec niego grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych, przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 20 złotych. Miarkując wymiar grzywny Sąd uwzględnił dobrą sytuację materialną oskarżonego, bowiem uzyskuje on dochody w wysokości 2.800 złotych.

Przy wymiarze kar – przychylając się do wniosku – jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do winy i wyrażenie przez niego skruchy. Sąd nie dopatrzył się żadnych szczególnych okoliczności obciążających

Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że kary i środek karny w orzeczonym wymiarze są adekwatne do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił. Spełnią one swe cele w zakresie prewencji indywidualnej oraz w zakresie prewencji ogólnej.

Sąd zgodnie z art. 423 §1a k.p.k. ograniczył uzasadnienie, zgodnie z wnioskiem Prokuratora, do orzeczenia o karze i innych konsekwencjach prawnych przypisanego oskarżonemu przestępstwa.