Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Szczytnie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 399/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

I

J. M.

Czyn przypisany

w okresie od lutego 2020 roku do 20 maja 2021 roku w miejscowości P. (...), gmina S., woj. (...)- (...), w krótkich odstępach czasy w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zwracając się do E. M. słowami wulgarnymi i powszechnie uznawanymi za obelżywe, wielokrotnie groził jej pozbawieniem życia i zniszczeniem mienia, co wzbudziło w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. czyn z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  1. od lutego 2020 roku do 20 maja 2021 roku w miejscowości P. (...), działając czynem ciągłym, groził swojej byłej żonie E. M. pozbawieniem życia i zniszczeniem mienia, a groźby wzbudzały w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,

1.  2. Działanie w warunkach uprzedniej karalności, będąc także uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 24 listopada 2016 roku, sygn. II K 364/16 za czyn z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 11 miesięcy pozbawienia wolności, objętą karą łączną w wymiarze 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości od 5 czerwca 20016 r. do 3 września 2017 r. – i przed upływem 5 lat po odbyciu kary

Ad. 1

- zeznania E. M.,

- zeznania świadka E. B.,

- zeznania świadka K. M.,

- zeznania świadka J. C. (1),

- płyta CD z zapisem zgranym z pendriva,

- protokół oględzin rzeczy – pendriva zabezpieczonego od E. M.

- wydruk historii działania SWD

Ad. 2

- karta karna

- odpisy wyroków

Ad. 1

- k. 5-5v, k. 131-131v

- k. 31v-32, k. 132

- k. 40v-41v, k. 132-132v

- k. 28, k. 132

- k. 76

- k. 37-38

- k. 7-10

Ad. 2

- k. 60-61

- k. 65-65v, k. 66-66v, k. 67-67v

0.1. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

J. M.

Czyn przypisany

w okresie od lutego 2020 roku do 20 maja 2021 roku w miejscowości P. (...), gmina S., woj. (...)- (...), w krótkich odstępach czasy w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zwracając się do E. M. słowami wulgarnymi i powszechnie uznawanymi za obelżywe, wielokrotnie groził jej pozbawieniem życia i zniszczeniem mienia, co wzbudziło w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. czyn z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Brak grożenia przez oskarżonego byłej żonie zabiciem jej i zniszczeniem mienia

- wyjaśnienia oskarżonego

k. 50, k. 130v

2.  OCena DOWOdów

0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Ad. 1

Ad.2

Ad. 1

- zeznania E. M.

- zeznania świadka E. B.

- zeznania świadka K. M.

- zeznania świadka J. C. (2)

- płyta CD z zapisem zgranym z pendriva

- protokół oględzin rzeczy – pendriva zabezpieczonego od E. M.

- wydruk historii działania SWD

Ad. 2

- karta karna

- odpisy wyroków

Ad. 1

- Zeznaniom E. M. Sąd dał wiarę, albowiem były one spójne, logiczne, konsekwentne. Pokrzywdzona wyczerpująco, ale też adekwatnie do zakresu dokonywanych przez siebie spostrzeżeń i posiadanych umiejętności ich opisywania – wskazała przebieg zdarzeń objętych zarzutem. Zeznania autentyczne. Pokrzywdzona od samego początku, podawała sposób w jaki zachowywał się wobec niej oskarżony. Relacje świadka częściowo znalazły potwierdzenie w pozostałych dowodach.

- Zeznania świadka Sąd ocenił jako spójne, wiarygodne. Świadek o dokonywanych groźbach przez oskarżonego, będącego jej wujem, dowiadywała się „z drugiej ręki”, w trakcie częstych – także odbywanych „na gorąco” – telefonicznych rozmów z pokrzywdzoną. Dowód pośredni, spójny z uznanymi przez Sąd za wiarygodne zeznaniami pokrzywdzonej, tym samym też znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Pośredni charakter dowodu nie wyklucza, w ocenie Sądu, wiarygodności zeznań tego świadka. Świadek nie miał żadnych osobistych motywów, aby zeznawać celowo na niekorzyść oskarżonego.

- zeznania świadka należało ocenić jako w pełni wiarygodne; świadek jest osobą obcą dla oskarżonego, jest funkcjonariuszem Policji, jego zeznania w sposób obiektywny przedstawiały znane świadkowi fakty, o których wiedzę, pośrednio z relacji pokrzywdzonej, powziął podczas dokonywanych interwencji z udziałem oskarżonego, ale też w obecności którego to świadka oskarżony werbalizował wyzwiska i groźby w kierunku pokrzywdzonej. Zeznania świadka znalazły potwierdzenie w dowodach, które Sąd uznał za wiarygodne.

- zeznania świadka na temat gróźb kierowanych przez oskarżonego w kierunku E. M. – pozyskanych „z drugiej ręki”, podczas dokonywanej interwencji z udziałem oskarżonego – należało ocenić jako wiarygodne; świadek jest osobą obcą dla oskarżonego, jest funkcjonariuszem Policji. Fakt grożenia pokrzywdzonej przez oskarżonego bardzo istnienie uwiarygadnia też agresja słowna oskarżonego wobec pokrzywdzonej w obecności świadka.

- dowód wiarygodny, nie kwestionowały go strony.

- dokument sporządzony przez kompetentną osobę w ramach wykonywanych przez nią czynności w sposób prawidłowy, w zgodzie ze stosownymi regulacjami prawnymi określającymi ich formę i treść. Żadna ze stron nie kwestionowała treści dokumentu. Sąd zaś dokonując jego kontroli od strony formalnej i zawartości merytorycznej nie dopatrzył się jego fałszowania przez podrabianie lub przerabianie

- Standardowa aplikacja wspomagająca rejestrowane zgłoszenia oraz ewidencjonująca czynności związane z reakcją Policji na zdarzenie. Sąd nie znalazł powodów, by pod względem wiarygodności, pod względem merytorycznym, technicznym czy też bezpieczeństwa zamieszczonych informacji kwestionować ten dokument. Nie czyniła tego żadna ze stron.

Ad. 2

- dokument pochodzący z właściwego rejestru – niekwestionowany

- dowody o charakterze obiektywnym – niekwestionowane

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1 z pkt 1.2.

Wyjaśnienia J. M.

--------------

- zeznania świadka W. T. (k. 20v-21, k. 131v-132)

- zeznania świadka B. S. (k. 23-24)

- zeznania świadka P. S. (k. 26-27)

- Wyjaśnieniom oskarżonego J. M., w części w której podał, że nie groził jej pozbawieniem życia ani spaleniem domu bądź w inny sposób jego zniszczenia, a także wyjaśnieniom w którym podał, że to była żona mści się na nim za to, że od niej odszedł i że związał się teraz z inną – młodszą – kobietą, Sąd nie dał wiary, oceniając je jako kłamliwe, stanowiące jedynie wyraz zaprzeczania przez niego faktom. Wyjaśnienia oskarżonego pozostają w sprzeczności z uznanymi za wiarygodne dowodami. Wyjaśnienia oskarżonego ukierunkowane zostały wyłącznie na chęć uniknięcia odpowiedzialności karnej. W części dotyczącej prowokowania oskarżonego przez byłą żonę brak jest jakichkolwiek dowodów popierających powyższe twierdzenie , na przedłożonych Sądowi nagraniach nie utrwalono sugerowanych przez wymienionego sytuacji.

-----------------------------------------------------------------------------

- Zeznania świadków nieposiadających wiedzy na temat zdarzeń będących przedmiotem niniejszego postępowania lub posiadających wiedzę nieprzydatną do czynienia ustaleń faktycznych, Sąd uznał za dowody niemające znaczenia dla ustalenia faktów, wobec czego nie było potrzeby oceny ich wiarygodności

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

X☐

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

J. M.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Sprawstwo oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu ciągłego. Wypowiadając groźby popełnienia przestępstwa w kierunku pokrzywdzonej działał umyślnie zamiarze bezpośrednim. Chcąc bowiem grozić popełnieniem przestępstwa na jej szkodę, realizował ro – werbalizując do niej owe groźby, przy czym, między innymi z uwagi na wcześniejszą karalność oskarżonego, groźby te wzbudzały u E. M. uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. Zachowania były powtarzane w odniesieniu do tożsamego pokrzywdzonego, przy czym treść zamiaru oskarżonego przy poszczególnych zrachowaniach była taka sama, przy jednoczesnym braku jakichkolwiek okoliczności świadczących o tym, że zamiar podjęcia tych zachowań odnawiał się przy realizacji każdego z nich. Wyczerpało to przesłanki czynu ciągłego. Z uwagi na to, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu przed upływem 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej za przestępstwo podobne, przypisany mu czyn należało zakwalifikować w związku z art. 64 § 1 k.k.

Dokonane przez Sąd ustalenia, w tym okoliczności towarzyszące popełnieniu przez oskarżonego czynu zabronionego nie pozwoliły dopatrzeć się w analizowanej sprawie żadnej okoliczności wyłączającej przestępność zarzuconego oskarżonemu czynu. Zachowanie oskarżonego nie było ani stanem wyższej konieczności w żadnym z jej postaci, ani też błędem co do kontratypu stanu wyższej konieczności, błędem co do stanu wyższej konieczności wyłączającego winę tudzież błędem co do bezprawności. Z punktu widzenia warunku przestępności, czyn J. M. uznać trzeba za społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy. Wobec powyższego należało stwierdzić, że czyn oskarżonego stanowi przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postepowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Pkt I wyroku

Stopień społecznej szkodliwości czynu wysoki, zważywszy na rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego, zamiar bezpośredni, zachowanie bez racjonalnego powodu. Stopień winy wysoki z uwagi na celowość działania, dojrzałość sprawcy, brak anormalnej sytuacji motywacyjnej oraz pełna świadomość, że pokrzywdzona nie chce kontaktów z jego strony.

Okolicznością obciążającą była dotychczasowa wielokrotna karalność oskarżonego za czyny popełniane na szkodę pokrzywdzonej E. M., a także czasokres jego zachowania składający się na czyn ciągły. Brak okoliczności wyłączającej winę sprawcy lub ją ograniczających. Orzeczona kara pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu. Oskarżony jest sprawca niepoprawnym, wymagającym izolacji penitencjarnej dla wdrożenia go do poszanowania prawa. Rodzaj i wymiar orzeczonej kary uwzględnia cele zapobiegawcze, a także wychowawcze, jakie kara powinna spełniać wobec oskarżonego. Sąd uwzględnił także potrzeby prewencji ogólnej w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. M.

II

III

- na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. zaliczono na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego w postaci jego zatrzymania;

- na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. pozostawiono w aktach sprawy dowód rzeczowy

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Sąd uwzględnił warunki osobiste, stosunki majątkowe oraz możliwości zarobkowe oskarżonego i na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił go z ponoszenia kosztów sądowych i przejął je na rachunek Skarbu Państwa .

6.  1Podpis